பாதிரியாரும் கன்னியாஸ்த்திரியும் - (ஓஷோ ஸ்டோரி)

ஒரு பாதிரியாரும் கன்னியாஸ்த்திரியும் தங்களது மதத்தை அடுத்த நாட்டிலும் பரப்பும் நோக்கோடு ஒரு ஒட்டகத்தில் பயணம் மேற்கொண்டனர், அவர்கள் பாலைவனதின் வழியாக நெடும் தூரம் செல்லவேண்டியிருந்தது, பயனம் மிக கடுமையாக இருந்தது, வழியில் பாலைவனப்புயல், அதனால் பயணம் நீண்டுகொண்டே சென்றது... அவர்கள் பயணித்த ஒட்டகமும் மயங்கி விழுந்து மடிந்தது.

அவர்களிடம் இப்போது போதுமான உணவும் இருக்கவில்லை, அந்த பாதிரியாரால் பசியை பொருக்கமுடியவில்லை, இறப்பு சிறிது சிறிதாக அவருக்கு ஏற்ப்பட்டு கொண்டிருந்தது.

கன்னியாஸ்த்திரி அவரது இறப்பை இனி தடுக்கமுடியாது என்பதை உணர்ந்தார், எனவே அவரை நோக்கி “பாதர்! உங்களுக்கு ஏதாவது நிறைவேராத ஆசை ஏதேனும் உள்ளதா? “ எனக் கேட்டார்

பாதர், “ஆம், நான் இதுவரை நிர்வாணமாக எந்த பெண்னையும் பார்த்ததில்லை; அது தான் எனது ஆசையாக இருக்கிறது “ என்று கூறினார்.

கன்னியாஸ்த்திரி உடனே “பரலோகத்திலிருக்கும் ஏசுவே என்னை மன்னித்துவிடு! சாக கிடக்கும் இந்த மனிதனின் ஆசையை நிறைவேற்றவே நான் எனது உடைகளை அவிழ்க்கிறேன் “ என்று கூறிவிட்டு கன்னியாஸ்த்திரி துணிகளை அவிழ்த்து நிர்வாணமானார்.

பாதர், “Thank you sister! உங்களுக்கு நான் ஏதாவது செய்ய முடிந்தால் செய்கிறேன் என்னவேண்டுமோ கேலுங்கள்” என்றார்.

கன்னியாஸ்த்திரி, “ம். ம்ம்.. ஒன்னுமில்லை, நானும் இதுவரை எந்த ஆணையும் அப்படிப் பார்த்ததில்லை“ என்றார்.

பாதர், “அப்படியே ஆகட்டும்” எனச்சொல்லிவிட்டு வழக்கம் போல் “ பரலோகத்திலிருக்கும் ஏசுவே என்னை மன்னித்துவிடு!” என்று கூறிவிட்டு அவரும் துணிகளை கலைந்தார்.

கன்னியாஸ்த்திரி, “மிகவும் நன்றி பாதர்! வித்யாசமாக இருக்கிறது ஆனால் அந்த உருப்பு எதற்க்கு? எனத்தெரியவில்லை என கையை நீட்டி சுட்டி காட்டினார்“.

பாதர், “ஓ! இதுவா இது உயிர் கொடுக்கும் கருவி! இதை இயக்கினால் ஒரு உயிரை உருவாக்கமுடியும்” எனக்கூறி சமாளித்தார்.

உடனே கன்னியாஸ்த்திரி “அப்படியானல் இதை உடனடியாக இயக்கி அந்த ஒட்டகத்திற்க்கு உயிர் கொடுங்கள் நானாவது எனது பயணத்தை தொடரமுடியும்“ என்றார் அந்த கன்னியாஸ்திரி.

மனைவியின் காதலன்!

(OSHO's Story)
ஒரு பெரிய தொழிலதிபரின் மனைவி இறந்து விட்டாள். அவளது ஈம சடங்குகள் ஒரு பெரிய பொது நிகழ்ச்சி போல நடந்து கொண்டிருந்தது. நகரிலுள்ள பெரிய மனிதர்களும் மற்றவர்களும் வந்து துக்கம் கொண்டாடினர்.

அவர்களிடையே ஒரு புதிய மனிதன் மற்றவர்களை விட கவலை கொண்டவனாக காணப்பட்டான். சடங்குகள் முடியுமுன் தேம்பி அழ ஆரம்பித்து விட்டான்.

மனைவியை இழந்தவர் கேட்டார்.

தேம்பி தேம்பி அழும் அந்த புதியவன் யார்?

பக்கத்தில் நின்ற ஒருவர் சொன்னார்:

தெரியாதா உங்களுக்கு? இறந்து போன உங்கள் மனைவியின் காதலன் அவன்.

மனைவியை இழந்தவர் அவனிடம் சென்றார். அவனது தோள்களை தட்டி கொடுத்தார். பிறகு கூறினார்.

உற்சாகமாக இரு.ஒருவேளை நான் மறுமணம் செய்து கொள்ள கூடும்.

குரங்கின் பேராசை!

முன்னொரு காலத்தில் ஒரு பேரரசர் வாழ்ந்துவந்தார். பல தேசங்களும் அவரின் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது. ஆனாலும் அவர் தன்னுடைய படைகளைத் திரட்டிக் கொண்டு ஒரு சிறிய நாட்டின் மீது படையெடுத்துச் சென்றார். பகல் முழுவதும் தன்னுடைய படைகளை வழிநடத்திக் கொண்டு சென்ற அரசரும் அவருடைய வீரர்களும் வழியில் ஒரு காட்டில் ஓய்வெடுத்தனர்.

வீரர்கள் தங்களுடைய குதிரைகள் தின்பதற்காக கொஞ்சம் பட்டாணிகளை அவற்றிற்கு அருகில் வைத்தனர். அந்தக் காட்டில் ஒரு மரத்தின் மீதிருந்து இதைப் பார்த்த குரங்கு ஒன்று, கீழே குதித்து வந்து அந்தப் பட்டாணியைத் தன்னுடைய இரண்டு கைகளிலும் வாயிலும் அள்ளிக்கொண்டு மரத்தின் மேலே தாவிச் சென்று அதைத் தின்னத் தொடங்கியது.

அவ்வாறு தின்று கொண்டிருக்கையில் அதன் கையிலிருந்து ஒரு பட்டாணி கீழே விழுந்து விட்டது. பேராசை மிகுந்த அந்தக் குரங்கு தன்னுடைய கையிலிருந்த பட்டாணிகளைக் கீழே போட்டுவிட்டு காணாமல் போன அந்தப் பட்டாணியை தேடியது. அதனால் அந்த பட்டாணியை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. வருத்தத்துடன் மரத்தில் ஏறிய குரங்கு, ''ஒரு பட்டாணியை அடைவதற்காக என் கையிலிருந்த அனைத்துப் பட்டாணியையும் நான் கீழே வீசி விட்டேனே'' என்று மிகவும் கவலையுடன் தனக்குள் கூறிக்கொண்டது.

இதைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்த அரசர், ''சிறிய அளவைப் பெறுவதற்காக பெரிய அளவு பட்டாணிகளைத் தவறவிட்ட இந்த முட்டாள் குரங்கைப் போல நான் இருக்கக் கூடாது. சிறிய நாட்டைப் பிடிப்பதற்காகச்செல்வதை விட்டுவிட்டு, தற்போதுள்ள பரந்த ராஜ்ஜியத்தை வைத்து நான் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ வேண்டும்'' என்று தனக்க்குள்ளாகக் கூறிக்கொண்டது.

அவரின் இந்த முடிவை அடுத்து அவரும், அவருடைய வீரர்களும் தங்களுடைய நாட்டிற்குத் திரும்பினர்.

கோடீஸ்வரனின் கருணை -..-

(OSHO's story)

ஒரு கோடீஸ்வரன் தபால் அலுவலகத்திற்கு வந்தான். அங்கு இரண்டு முதியவர்கள் தங்களது ஓய்வூதியத்தைப் பெற வரிசையில் நின்றிருந்தனர்.

அவர்களைக் கண்டதும் கோடீஸ்வரனின் உள்ளத்தில் கருணை பிறந்தது. இவர்களை ஒரு வாரகாலம் தன் மாளிகையில் தங்க வைத்து சகல வசதிகளையும் செய்து கொடுத்து ஆனந்தமாக இருக்கச் செய்ய வேண்டும் என்று கருதினான்.

எனவே அம்முதியவர்களை அணுகி தன் விருப்பத்தைத் தெரிவித்தான். அவர்கள் சம்மதித்தார்கள். தனது விலையுயர்ந்த காரில் அவர்களை தன் மாளிகைக்கு அழைத்துச் சென்றான். அவர்கள் உல்லாசமாக இருப்பதற்கு வேண்டிய வசதியான அறைகளையும் ஒதிக்கிக் கொடுத்தான்.

அவர்கள் இருவரும் கண்டறியாதன கண்டதாக ஆனந்தமாக அந்த வாழ்வை அனுபவித்து வந்தனர். அன்று வாரத்தின் கடைசி நாள். முதியவர்கள் இருவருக்கும் விடை தர வேண்டிய நாள். அவர்களை சந்திக்க கோடீஸ்வரன் வந்தான்.

முதியவர்களில் ஒருவர் அங்கிருக்கும் நூலகத்தில் இருந்தார். கையில் மதுவும், வாயில் சுருட்டுடனும் இருந்த அவரை நெருங்கி கோடீஸ்வர்ன கேட்டான்.

"ஆனந்தமாக இருந்தீர்களா?"

"மிகவும் உல்லாசமாக அனுபவித்தேன். ஆனால் ஒரு கேள்வி!...." என்றார் முதியவர். "கேளுங்கள்" என்றான் கோடீஸ்வரன்.

முதியவர் கேட்டார்;

"ஒரு வாரமாக என்னுடன் தூங்கிக் கொண்டிருந்த மூதாட்டி யார்?..."

கோடீஸ்வரன் (!!!!!!!!!!!!!).......

அரசனை உதைத்த கோமாளி!

(OSHO's story)

ஒரு அரசன் தன்னை மகிழ்விப்பதற்காக ஒரு கோமாளியை நியமித்திருந்தான். ஒரு நாள் அரசன் கண்ணாடி முன் நின்று தன் உருவத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அப்போது அங்கு வந்த கோமாளி காலை எட்டி அரசன் முதுகில் உதைத்தான். இதை சற்றும் எதிர்பாராத அரசன் தடுமாறி, கண்ணாடியில் மோதிக்கொண்டான்.

கோபம் கொண்ட அரசன் கோமாளியைப் பார்த்துச் சொன்னான்;

'முட்டாள் தனமான உன்னுடைய இந்தச் செயலுக்கான தகுந்த சமாதானத்தைச் சொல்லாவிட்டால் உனக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்படும்.'

பயந்தவாறு கோமாளி சொன்னான்;

'அரசே தாங்கள் இங்கு இருப்பீர்கள் என்று ஒருபோதும் நினைக்கவில்லை. அரசியார்தான் இங்கு நின்று கொண்டிருப்பதாக நினைத்தேன்'

அவன் மன்னிக்கப்பட்டான். ஏனெனில் அவன் செய்ததை விட முட்டாள் தனமான காரணத்தைச் சொல்லிவிட்டான். ஆனால் இதற்கான காரணத்தை உணர்ந்து கொண்ட அரசன் அறிவுள்ளவனாகத்தானே இருக்க வேண்டும்...

ஜூலு நாட்டில் மாவீரன்!

(OSHO's story)

ஜூலு நாட்டில் மாவீரன் ஒருவன் இருந்தான். அவன் அந்நாட்டு மன்னனிடம் சென்று அவனது மகளைத் தனக்குத் திருமணம் செய்துதருமாறு கேட்டான்.

'நான் இடுகின்ற மூன்று கட்டளைகளை அணுவளவும் பிசகாது எவன் ஒருவன் நிறைவேற்றி வைக்கின்றானோ, அவனுக்கே என் மகளைத் திருமணம் செய்து தருவேன்' என்று அந்த மன்னன் அவனுக்குப் பதில் அளித்தான்.

'அந்த மூன்று கட்டளைகள் என்னென்ன? சொல்லுங்கள் மன்னவா! உடனே அவற்றை நிறைவேற்றி வைக்கிறேன்!' என்றான் அந்த மாவீரன்.

'நான் மூன்று கூடாரங்களை ஏற்படுத்தி வைத்திருக்கின்றேன். முதல் கூடாரத்தில் பெரியதொரு சாராயப் பீப்பாய் இருக்கிறது. அதில் உள்ள சாராயம் முழுவதையும் ஒரே மூச்சில் குடித்து முடித்து விட வேண்டும்'.

'இந்தக் காரியத்தை முடித்த கையோடு உடனே இரண்டாவது கூடாரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே பல்வலியால் அவதிப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் பைத்தியம் பிடித்த கொரில்லா குரங்கு ஒன்று இருக்கும். ஏழு அடி உயரம் உள்ள அந்த கொரில்லா குரங்கிற்குத் தொல்லை தரும் பல் எது என்பதைக் கண்டு பிடித்து, அந்தப் பல்லை வெறுமனே கையினாலேயே பிடுங்கி எறிய வேண்டும்.

இந்த வேலை முடிந்தவுடன் சிறிதும் தாமதியாது மூன்றாவது கூடாரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே ஒரு ஆங்கிலேயப் பெண் இருப்பாள். எந்த ஒரு ஆண்மகனும் அவளை உடலுறவில் முழுதும் திருப்தி செய்ய முடியாதபடி ஒரு தனிப் பயிற்சி பெற்றவளாக இருப்பாள். அவளோடு உடலுறவு கொண்டு அவளை முழுவதும் திருப்தி செய்ய வேண்டும்' என்றான் மன்னன்.

'சரி மன்னவா!' என்று கூறிவிட்டு அந்த மாவீரன் முதல் கூடாரத்தினுள் நுழைந்தான். ஒரே மூச்சில் பீப்பாய் சாராயத்தையும் குடித்து முடித்தான்.

பின்னர் பைத்தியம் பிடித்த கொரில்லாக் குரங்கு இருக்கும் கூடாரத்தினுள் தடுமாறியபடி நுழைந்தான்.

அங்கே அவனுக்கும் அந்த கொரில்லாவுக்கும் ஒரு பயங்கரமான சண்டை நடந்தது. அந்த சண்டையில் அந்தக் கூடாரமே ஆட்டம் கண்டது. வேதனைக் கூக்குரல் விண்ணைப் பிளந்தது. அந்தக் கொரில்லாவின் உடம்பின் மேலுள்ள முடிக்கற்றைகள் பறந்து வந்து வெளியே விழுந்தன. மனிதக் காது ஒன்றுகூட வெளியில் வந்து விழுந்தது.

இந்தக் கூச்சலும் கூக்குரலும் இருபது நிமிடங்கள் நீடித்தது. பின்னர் அந்தக் கூடாரத்திலிருந்து இரத்தம் தோய்ந்த உடம்புடன் அந்த மாவீரன் தவழ்ந்து கொண்டே வெளியே வந்தான்.

தள்ளாடிக் கொண்டே எழுந்து நின்று அந்த மன்னனைப் பார்த்துக் கேட்டான்.

'சரி. அரசே! இப்போது பல்வலியால் அவதிப்படும் அந்த ஆங்கிலேயப் பெண்மணி இருக்கும் இடத்தைக் காட்டுகிறீர்களா?' ..............!!!!!!!!